Halilovićevo predavanje o islamu i politici na Fakultetu političkih nauka u Beogradu
Dr Seid Halilović održao je gostujuće predavanje na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Beogradu, pod naslovom „Islam i političke nauke”, 25. decembra 2025. godine. Po pozivu prof. dr Marka Vekovića, prodekana za studije drugog i trećeg stepena visokog obrazovanja i vanrednog profesora Fakulteta političkih nauka u Beogradu, Halilović je govorio o političkoj nauci, filozofiji i jurisprudenciji u islamu u okviru predmeta „Politička učenja velikih religija” na studijskom programu master akademskih studija Politikološke studije religije.
Dr Halilović, član Saveta osnivača Centra za religijske nauke „Kom”, ustanovio je da se politička nauka u islamu razvija u svetlu raznovrsnih saznajnih izvora kao što su religijski tekstovi i predanja, teorijski i praktični razum, te isto tako empirijski i čak instrumentalni razum. Prema njegovih objašnjenjima, muslimani su u okviru ove naučne discipline vodili opsežne rasprave o najrazličitijim dimenzijama političkog života i sve njegove vrednosne okvire podvrgli su detaljnoj naučnoj kritici. Jednim delom, svoj kritički i analitički aparat oni su razvili u islamskoj političkoj jurisprudenciji u kojoj primarno obrazlažu poruke religijskih tekstova i predanja o čovekovom praktičnom životu u različitim društvenim i političkim domenima.
Halilović je dodao da su markantni predstavnici različitih škola peripatetičke, iluminativne i transcendentne filozofije u islamu na najbriljantniji način unapredili opšte i metafizičke principe političke nauke i zato njihove rezultate na polju političke filozofije koristimo kao obavezni i usmeravajući uvod u svim daljim studijama iz oblasti političke nauke.
Član Centra za religijske nauke „Kom” upozorio je da mnogi današnji pisci koje privlači sudbina političke nauke u islamskom svetu prave bitne metodološke greške kada svoje zaključke uglavnom temelje na modernističkim ili postmodernističkim epistemološkim principima. Prema Halilovićevom mišljenju, u njihovim delima svi religijski i metafizički aspekti islamske političke nauke i političke filozofije odjednom donekle nemilosrdno bivaju redukovani u formu isključivo istorijskih i kulturnih konteksta pojave islama.
Halilović uočava da je razvoj političke nauke u islamu bio svestrano briljantan, ali upozorava: „Ako pozitivističku definiciju političke nauke prihvate muslimanski mislioci, to će značiti da politička jurisprudencija i politička filozofija klasičnog saznajnog stadijuma islama definitivno gube kredibilitet. Tada ćemo biti svedoci postepenog izumiranja moći razmišljanja u krugovima muslimanske učenosti i rađanja nove religije koja će se razvijati na marginama moderne nauke”. On ne isključuje mogućnost da bismo tada po uzoru na postmodernističke saznajne trendove kazali da ne postoji ništa osim čovekove volje i moći i tako bismo politici dali ulogu tobožnje zamene za metafiziku i za religiju uopšte.
Dr Seid Halilović zaključio je da politička misao islama ne može da se razvija u kulturnom ambijentu koji se temelji na pozitivističkoj nauci. Dodao je da su politička filozofija, politička nauka i politička jurisprudencija islama utemeljene na kognitivnoj autoritativnosti religijskog otkrovenja i verovesničkih predanja i da će se njihov uticaj u različitim sferama društvenog razvoja širiti samo u svetlu kredibiliteta praktičnog, teorijskog i sakralnog razuma.